Een boek met een titel om eens ongelovig bij te gniffelen, maar vergis je niet: het is auteur Tim Ferriss menens. Die dertigjarige Amerikaanse producent van voedingssupplementen heeft zijn leven zo geregeld dat hij slechts vier uur per week werkt. De rest van zijn tijd besteed hij aan dingen die hij graag doet: reizen, tangodansen, kickboksen, motorcrossen, duiken. ‘Hoe is het mogelijk dat alle mensen overal ter wereld exact acht uur per dag nodig hebben om hun werk te doen?’, vraagt Ferriss zich af. Als alternatief stelt hij het minipensioen of ‘de mobiele levensstijl’ voor. In plaats van te werken tot je oud en versleten bent en dan pas van het leven te genieten, doe je dat maar beter terwijl je nog jong en dynamisch bent.

Behalve een getuigenis is dit boek vooral een handleiding. Met na elk hoofdstuk een aantal vragen, opdrachten en uitdagingen. Ferriss is er van overtuigd dat iedereen die dat echt wil – werkgever én werknemer - zijn of haar werkweek kan terugbrengen tot vier uur en toch voldoende inkomsten kan genereren om een relatief luxeleven te leiden. Taken of opdrachten elimineren of automatiseren zijn daarin een belangrijke schakel, maar ook je werk uitbesteden is een essentiële peiler die Ferriss’ overtuiging overeind houdt. (Naast het optimaliseren van je inkomsten, uiteraard.) Zo werd de research voor dit boek onder meer gedaan door zijn virtuele assistent bij YourManInIndia.com. Ferriss reikt voldoende middelen aan hoe je dit zelfs als werknemer kan verwezenlijken en je baas het niet eens hoeft te weten. Toch zullen het vooral ondernemers en zelfstandigen zijn die zich het best met zijn ideeën kunnen verzoenen: uiteindelijk komt het erop neer dat mensen in dienstverband worden aangespoord om voor zichzelf te gaan werken.

De ironie van dit boek is, dat als iedereen de levensstijl van Timothy Ferriss zou overnemen, er niemand meer overblijft om al dat uitbestede werk op te knappen. In de praktijk zal het echter nooit zo’n vaart lopen, want lang niet iedereen heeft de ballen en de discipline om het roer van z’n leven zomaar om te gooien, weet ook Ferriss. Europeanen wellicht nog minder dan Amerikanen, ook al beweert de auteur dat dit boek overal ter wereld kan worden toegepast. Mensen kiezen nu eenmaal makkelijker voor zekerheid, ondanks de nadelen die eraan vasthangen, dan voor de (ongekende) voordelen die een stap in het ongewisse met zich voortbrengt.

Toch is ‘Een werkweek van 4 uur’ ook een opsteker voor wie niet onmiddellijk de intentie heeft om een paradijselijk leventje na te jagen, maar wel wat ‘extra’ tijd kan gebruiken. Zij met het credo ‘drukdrukdruk’ in het bijzonder. Stop met tv-kijken, surfen of de krant lezen (als de wereld vergaat, zal je het wel merken), check je mail eenmaal per week en reageer enkel als het echt nodig is. Het zijn veelal niet-wereldschokkende maar logisch beredeneerde tips die je in dit boek tegenkomt, prettig geschreven en met anekdotes waarmee wij soms hardop moesten lachen.